Perfect Parent?

Het lijkt alsof je je leven te beginnen en het volgende wat je weet is dat twee kinderen schreeuwen als u een speelgoedwinkel om rond te kijken en in het geheim te kijken om uit te vinden welk speelgoed ze echt zo graag je terug kunt later sluipen en het kopen voor Kerst. De tijd lijkt zo snel te bewegen wanneer de kinderen binnen in de wereld en dit zou kunnen zijn omdat u op zoek bent naar iemand anders de hele tijd. Moeten we als ouders verandering die snel of gaan we gewoon voorstellen dat het is langzamer omdat we niet kijken naar onszelf de hele tijd te merken alle schattige kleine dingen die we doen. Is er ooit een punt waarop je gaat zitten en denkt dat je een perfecte ouder die heeft alles goed gedaan sinds de dag dat uw kinderen werden geboren? Als moeder van twee jongens Ik denk niet ooit gedacht deze dag zal gebeuren.

Voor de meeste ouders zijn er dagen waarop dingen zijn zo overweldigend en stressvol dat je zou smeken om uw kinderen stil te zijn, ook al is het maar vijf minuten, zodat je kunt horen wat je denkt in plaats van constant te praten en schreeuwen. Heb je wel eens je kinderen een ijsje of popcorn vlak voor het diner gewoon zodat ze kalmeren en stoppen met praten? Maakt dit een persoon een slechte ouder, alleen maar omdat het plezier van het hebben van drie minuten stille tijd was meer waard dan verpest hun eten?

Op een dag werd ik mijn zoon klaar voor school en omdat de ochtend was hectische Ik heb per ongeluk pakte de baby luiertas in plaats van de school van mijn zoon tas toen we gingen de deur uit. We reden de hele weg naar school en kon gewoon niet begrijpen waarom de schooltas gewoon verdwenen op de weg. Ik vertelde mijn zoon kon hij de luier tas in de klas en hij gaf me een verschrikkelijke blik alsof ik was een vreemdeling uit de ruimte. Uiteindelijk heb ik de hele weg naar zijn rugzak Download Drive en hij was minder dan blij. Maakt dit mij een slechte ouder of denk je dat deze kleine slip ups zijn een manier voor kinderen om te leren en te denken voor zichzelf.

Als moeder van twee jonge jongens en ik ben verre van perfect. Ik denk echter dat ouders ongelukken kunnen helpen leren kinderen veel dingen die nuttig zijn. Bijvoorbeeld als ik ben mijn zoon rugzak we echt begonnen te praten over hem om de verantwoordelijkheid voor zijn eigen dingen te nemen in plaats van te vertrouwen op andere mensen om er zeker van zijn bezittingen zijn met hem. Sinds die dag heeft hij een enorme inspanning om zijn rugzak, lunch, jas, enz. te verzamelen uit het huis voordat we vertrekken en met uitzondering van een paar keer doet hij het perfect. Dus mijn fout geleerd mijn zoon iets dat hij zijn hele leven gebruiken.

Wat voor fouten heb je gemaakt waar uw kinderen een waardevolle les geleerd of denkt u dat u de perfecte ouder?